ភាពទូលំទូលាយនៃសេចក្តីសុខ និង ការការពារនៃការរួមភេទ – The Universal Pleasures and Precautions of Intercourse

ការសន្ទនាជុំវិញការរួមភេទ និង​ការកំណត់និយមន័យនៃការរួមភេទ ជាធម្មតាត្រូវបានត្រួតត្រា​ដោយបរិបទ​ទ្វេភេទ (គំនិតដែលភេទមានតែពីរ៖ គឺភេទស្រី និង ភេទប្រុស)។ ភាគច្រើននៅពេលដែលការសន្ទនា​បង្វែរទៅ​ក្រុម LGBTQ+ ឬ ពិការជន ឬក្រុមដែលត្រូវបានសង្គមរើសអើង ការរួមភេទមិនមែនផ្តោតលើការរួមភេទ ឬ សេចក្តីសុខ ឬ ការការពារផ្សេងៗដែល​ទាក់ទងនឹងការរួមភេទនោះទេ តែបែរជាក្លាយជាភាពភ្ញាក់ផ្អើល​ឬបង្កើតសន្ទនាឲ្យមើលទៅហាក់បីដូចជាការរួមភេទរបស់ក្រុម LGBTQ + ឬ ពិការជនគឺជារឿងចម្លែក ឬខុសប្លែកទៅវិញ។ ធាតុពិតនោះគឺ អ្នកណាៗក៏អាចទទួលបានសេចក្តីសុខ និង ហានិភ័យពីការរួមភេទដែរ។​ អ្វីដែលយើងកំពុងព្យាយាមបង្ហាញនៅក្នុងប្លក់នេះថ្ងៃនេះគឺថាគំនិតនៃការរួមភេទនិងសេចក្តីសុខដែលបានមកពីការរួមភេទគឺមានលក្ខណៈជាសកលហើយវាមិនមែនជាភាសាដែលមានតែមនុស្សដែលស្រលាញ់ភេទផ្ទុយគ្នាអាចយល់បាននោះទេ។

ពិការភាព និង ផ្លូវភេទ

ដោយមានប្រជាជនច្រើនជាង ១៥% នៅលើពិភពលោកដែលរងនូវពិការភាព ការសន្ទនាជុំវិញការរួមភេទ ក៏ដូចជាការរួមភេទប្រកបដោយសុវត្ថិភាព ថែមទាំងសុខភាពបន្តពូជ និង​ សិទ្ធិផ្លូវភេទ គួរតែរួមបញ្ចូលនូវបទពិសោធន៍របស់ពិការជន។ ការសន្ទនាមិនគួរម៉ាក់ងាយ បន្ទាបបង្អាប់ ឬ បង្កើតជាគម្លាត ទៅលើពិការជននោះឡើយ។

ជាពិសេសសម្រាប់ស្ត្រី ពិការភាពអាចមានន័យថាពួកគេអាចនឹងត្រូវរារាំងពីការមានជីវិតផ្លូវភេទសកម្ម ភាពជាដៃគូ និងភាពជាម្តាយ។ ទោះយ៉ាងណាការសន្ទនាជុំវិញសុខភាពបន្តពូជ និង សិទ្ធិផ្លូវភេទជានិច្ចជាកាលរមែងផ្តោតសំខាន់ទៅលើអ្នកស្រលាញ់ភេទផ្ទុយគ្នា ដោយមិននិយាយពីស្វ័យភាពនៃរាងកាយ ការស្រើបស្រាលខាងផ្លូវភេទរបស់ពិការជន​ និង ជនស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ដែលរឿងទាំងអស់នេះក៏មានសារៈសំខាន់ចំពោះគាត់ផងដែរ។

ការព្រមព្រៀងដោយស្ម័គ្រចិត្ត

ជំហានដំបូងនៃសកម្មភាពរួមភេទណាទាំងអស់ចាំបាច់ត្រូវតែមានការយល់ព្រម។ បាទ / ចាសដែលមានលក្ខណៈវិជ្ជមានដោយគ្មានការបង្ខិតបង្ខំ ការរំលោភបំពាន ប្រើសារធាតុ ឬបង្ខំដោយកម្លាំងមុនពេលចាប់ផ្តើមសកម្មភាពផ្លូវភេទគឺជាអ្វីដែលអ្នកអាចចាត់ទុកថាជាការព្រមព្រៀងដោយស្ម័គ្រចិត្ត។

ប្រសិនបើអ្នកត្រូវធ្វើឲ្យដៃគូរអៀសខ្លួន ឬ បញ្ចុះបញ្ចូលដោយប្រការណាផ្សេងនោះ វាមិនមែនជាការព្រមព្រៀងដោយស្ម័គ្រចិត្តនោះទេ។ សូមចាំថា“ ទេ” គឺជា“ ទេ” ។

ការជជែកពិភាក្សា

អ្នកនិងដៃគូរបស់អ្នកគួរនិយាយគ្នាអំពីការធ្វើតេស្តិ៍មេរោគអេដស៍និងជំងឺឆ្លងផ្សេងៗទៀតដែលអាចឆ្លងក្នុងពេលរួមភេទ មុននឹងសម្រេចចិត្តក្នុងការរួមភេទ។ អ្នកគប្បីគួរនិយាយអំពីការការពារប្រភេទណាដែលអ្នកនិងដៃគូរបស់អ្នកមានភាពងាយស្រួលក្នុងការប្រើប្រាស់។ ប្រសិនបើអ្នកកើតមកមានស្បូននិងដៃស្បូនហើយដៃគូរបស់អ្នកគឺជាអ្នកផលិតមេជីវិតឈ្មោល អ្នកនៅតែអាចមានផ្ទៃពោះបានប្រសិនបើអ្នករួមភេទដោយគ្មានការប្រើប្រាស់មធ្យោបាយពន្យារកំណើត និងការការពារ។

ការការពារ

ការរួមភេទរមែងតែអាចនាំមកនូវហានិភ័យមួយចំនួនដូចជាការមានផ្ទៃពោះដោយចៃដន្យ និង ការឆ្លងជម្ងឺកាមរោគ។​ មធ្យោបាយពន្យារកំណើតមានច្រើនណាស់ ហើយអ្នកអាចប្រើប្រាស់វាដើម្បីបង្ការការមានផ្ទៃពោះដោយចៃដន្យបាន។ ម៉ារីស្តូបបានសរសេរអត្ថបទមួយដែលបានរៀបរាប់ពីមធ្យោបាយពន្យារកំណើតរយៈពេលវែងដែលមានប្រសិទ្ធិភាព និងសុវត្ថិភាព។ អ្នកអាចអានវាបានតាមតំណនេះ៖ (តំណទៅកាន់អត្ថបទ)។

មានវិធីជាច្រើនដែលអ្នកនិងដៃគូរបស់អ្នកអាចការពារខ្លួនអ្នកពីជំងឺកាមរោគ។ នេះជាវិធីសាស្រ្តមួយចំនួន៖

  • ស្រោមអនាម័យខាងក្រៅ (ជាទូទៅត្រូវបានគេហៅថា“ ស្រោមអនាម័យបុរស”) ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការរួមភេទដែលមានការដាក់ចូលលិង្គទៅក្នុងទ្វារមាស។ វាត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយការបំពាក់ទៅលើលិង្គដែលឡើងរឹងមុនពេលការរួមភេទ។ គួរកត់សម្គាល់ថាអ្នកគួរតែប្តូរស្រោមអនាម័យមួយទៀតនៅពេលដែលអ្នកប្តូររន្ធនៃការរួមភេទ។ ឧទាហរណ៍៖ ប្រើស្រោមអនាម័យថ្មីនៅពេលប្តូរពីរន្ធគូថទៅរួមភេទតាមមាត់។
  • ស្រោមអនាម័យខាងក្នុង (ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា“ ស្រោមអនាម័យស្ត្រី”) ។ ពួកវាត្រូវបានដាក់ចូលទៅក្នុងទ្វារមាសរបស់អ្នកដែលមានមាត់ស្បូន។ ស្រោមអនាម័យប្រភេទនេះក៏ជាទំរង់នៃការការពារសម្រាប់ការរួមភេទដែលដាក់លិង្គចូលទ្វារមាសដែរ។ សម្រាប់ការប្រើប្រាស់តាមរន្ធគូថសូមដោះកងដែល នៅលើស្រោមហើយប្រើស្រោមអនាម័យដែលនៅសល់បំពាក់ទៅលើលិង្គ។ ត្រូវប្រើទឹករំអិលឲ្យច្រើននៅខាងក្រៅស្រោមអនាម័យនិងរន្ធគូថ។
  • ទំនប់ធ្មេញ៖ ទំនប់ធ្មេញគឺជាជ័រយឺតៗ ដែលដាក់លើទ្វារមាសនិងគ្លីតូរីសឬរន្ធគូថមុនពេលរួមភេទតាមមាត់។ ជំងឺកាមរោគក៏អាចចម្លងតាមរយៈការរួមភេទតាមមាត់ដែរដូច្នេះត្រូវប្រើការការពារ។

ខាងក្រោមនេះ គឺជាកន្លែងមួយចំនួនដែលអ្នកអាចទៅប្រសិនបើអ្នកចង់ស្វែងយល់បន្ថែមអំពីភេទចម្រុះគ្នា៖

  • RoCk (Rainbow Community Kampuchea Organization)
  • A Place to Be Yourself
  • Love is Diversity

វិធីការពារដែលមិនធម្មតាមួយចំនួនទៀតអាចពិបាករកបន្តិចអ្នកអាចទិញតាមអនឡាញតាមរយៈ៖

ម៉ារីស្តូបទទួលស្គាល់ថាការរួមភេទនិងសេចក្តីសុខដែលទទួលបានពីការរួមភេទគឺជារឿងទូលំទូលាយ ហើយមិនរើសអើងនោះឡើយ។

វាក៏អាចមានន័យថាសុខភាពបន្តពូជផ្លូវភេទរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នាមិនគួរមានការធ្វេសប្រហែសឡើយ។ មនុស្សគ្រប់រូបដែលអាចរួមភេទបានត្រូវចាំប្រយោគបីមាត់៖ ការព្រមព្រៀងដោយស្ម័គ្រចិត្ត ការការពារខ្លួន និង​សេចក្តីសុខ។ ម៉ារីស្តូបផ្តល់នូវការពិគ្រោះយោបល់ជាសម្ងាត់និងស្វាគមន៍អ្នករាល់គ្នាដោយមិនគិតពីភេទនិងពិការភាព នោះទេ។

ប្រសិនបើអ្នកទាំងអស់គ្នាចង់ដឹងព័ត៌មានបន្ថែមទាក់ទងនឹងសុខភាពផ្លូវភេទ ឬ មធ្យោបាយពន្យារកំណើតអ្នកអាចទាក់ទងម៉ារីស្តូបតាមរយៈ៖

✓ ផ្ញើសារតាមរយៈហ្វេសប៊ុក
✓ រៀងរាល់ថ្ងៃចាប់ពីម៉ោង 7:00 ព្រឹក រហូតដល់ម៉ោង 5:00 ល្ងាច
✓ 012 999 002 ឬ 098 999 102
✓ ផ្ញើសារតាមរយៈបណ្ដាញសង្គម LINE, Viber, WhatsApp, WeChat 093 24 08 23
✓ www.mariestopes.org.kh/contactus

In the realm of sexuality, sex and pleasure, the conversation is usually dominated by the heteronormative view of what exactly sex and pleasure is. Most often than not, when the conversation diverges to LGBTQ+, non-abled bodied persons, and other marginalized groups, the focus on sex is not on sex or pleasure itself but it becomes hinged on the “fascination” of having to have sex as LGBTQ+ or non-able bodied. What we are trying to convey in this blog today is that the idea of sex and pleasure is universal and it is not a language that is esoteric to heterosexuals or able-bodied persons.

Disability and sexuality

With more than 15% of the world’s population affected by disability[1], the conversation surrounding sex, safe sex, and sexual reproductive health and rights should always positively include the experiences of a non-abled bodied person. The conversation should not condescend, infantilize or make non-able-bodied persons to those who are unable to enjoy the pleasures of sex or understand it.

Especially for women, disability could mean being denied an active sex-life, partnership, and motherhood. However, the conversation around SRHR keeps being focused on heterosexual and able-bodied men and women with little to no mention of sexual agency, sexual pleasures, and a non-heteronormative view of sex.

Consent

The first step to any sexual act should be consent. An affirmative yes without any coercion, substance abuse, or force before a sexual act commence is what you normally refer to as consent.

If you have to guilt trip someone into a sexual act, that is not consent either. Remember, a “no” is a “no”.

Communication

You and your partner(s) should talk to each other about STIs/HIV testing and other communicable diseases that can be passed during sex beforehand. Talk about what kind of protection you and your partner(s) are comfortable using. If you were born with a uterus and ovaries and your partner is a sperm producer, you will still be able to get pregnant if you have intercourse without birth control or protection.

Protection

As with all sexual contacts, sex comes with the risks of unwanted pregnancy and STIs. Contraception is a way to prevent unwanted pregnancy.

There are many ways that you and your partner(s) can protect yourself from STIs. Here are a few:

  • External condoms (commonly refer to as “male condoms”) are used for penetrative sex. They are commonly placed on an erect penis prior to penetration. It should be noted that you should change your external condom when switching holes. For example: Use a new condom when switching from anal to oral intercourse.
  • Internal condoms (also known as “female condoms”). They are inserted into the vagina of those with a cervix. They are also a form of protection for penetrative sexual intercourse. For anal use, remove the ring on the condom and use the rest of the condom on the penetrating partner. Use a lot of lube on the outside of the condom and the anus.
  • Dental Dams: Dental dams are thin sheets of latex that is placed over the vaginal opening and clitoris or anus before oral sex. STIs can also be transmitted through oral sex, so use protection.[2]

Here are a couple of places to check out if you wish​ learn more about diverse sexuality:

Some of the more unconventional protective methods are a little hard to find, you can buy them online:

Marie Stopes recognizes that sex and pleasure is universal and they are for everyone. That also means everyone’s sexual reproductive health should not be neglected. The same is true for every single person who are capable of having sexual intercourse: consent, protection, and pleasure. Marie Stopes provide confidential consultation and welcome everyone regardless of their sexuality and disability with open arms.

If you have any questions about sexual health or birth control consult with @MarieStopesKH now:
✓ Send a Facebook message
✓ Every day from 7 am to 5 pm
✓ 012 999 002 or 098 999 102
✓ Send a message via LINE, Viber, WhatsApp, WeChat 093 24 08 23
✓ www.mariestopes.org.kh/contactus


[1] Disability and sexuality: claiming sexual and reproductive rights – Renu Addlakha, Janet Price & Shirin Heidari (2017)

[2] https://lgbtq.unc.edu/sites/lgbtq.unc.edu/files/documents/healthybodiessafersexnatl.pdf

កុមារ និង ការអប់រំផ្លូវភេទ – Children and Sexuality Education

នៅប្រទេសកម្ពុជាការនិយាយអំពីកុមារនិងពាក្យ «ការអប់រំអំពីបញ្ហាផ្លូវភេទ» នៅក្នុងប្រយោគមួយអាចនឹងនាំឲ្យ​មាន​ការនិយាយរិះគន់ និង ភាពមិនពេញចិត្តពីមនុស្សមួយចំនួន។ នេះដោយសារតែផ្នត់គំនិតខុសឆ្គងដែលតែងតែគិតថា ការអប់រំកុមារអំពីផ្លូវភេទនិងសុខភាពបន្តពូជនឹង​ជំរុញឲ្យ​ពួកគេឆាប់ចាប់ផ្តើមសកម្មក្នុងការរួមភេទដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន។ ផ្នត់គំនិតនេះគឺមិនពិតនោះទេ។

ដូច្នេះសំណួរដែលមនុស្សជាច្រើនចង់ដឹងនោះគឺ ៖ តើការអប់រំអំពីបញ្ហាផ្លូវភេទគួរតែចាប់ផ្តើមពីអាយុប៉ុន្មាន?

គំរូរបស់ប្រទេសស៊ុយអែត

ប្រទេសស៊ុយអែតគឺជាប្រទេសដំបូងគេនៅលើពិភពលោកដែលធ្វើឲ្យការអប់រំផ្លូវភេទនិងយេនឌ័រក្លាយជាមុខវិជ្ជាដែលសិស្សចាំបាច់ត្រូវតែសិក្សានៅក្នុងកម្មវិធីអប់រំរបស់ពួកគេ នៅទូទាំងប្រទេស។ ទោះបីម៉ូដែលស៊ុយអ៊ែតមិនល្អឥតខ្ចោះក៏ដោយក៏កម្មវិធីសិក្សារបស់វាមានលក្ខណៈទូលំទូលាយគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើជាគំរូសម្រាប់ប្រទេសជាច្រើននៅជុំវិញពិភពលោក។

នៅប្រទេសស៊ុយអែតការអប់រំអំពីបញ្ហាផ្លូវភេទគឺជារឿងគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយពីព្រោះនៅតាមសាលាជាច្រើនគ្រូមិនមែនជាមនុស្សតែម្នាក់គត់ដែលកំណត់មេរៀនដែលត្រូវសិក្សានោះទេ។ សាលារៀនជាច្រើនបង្កើតជាក្រុមមួយដែលពិចារណាលើមេរៀន ឬ ប្រធានបទដែលត្រូវសិក្សា ហើយអាចមានការចូលរួមពី គិលានុបដ្ឋាយិកាប្រចាំសាលា​ អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាប្រចាំសាលា ​និងក្នុងករណីខ្លះ មានការចូលរួមពីសិស្សទៀតផង។

ការអប់រំផ្លូវភេទគឺតត្រូវបានដាក់ក្នុងកម្មវិធីសិក្សាចាប់តាំងពី អាយុ ១១ ឆ្នាំ (ឬថ្នាក់ទី ៥) ។ នៅថ្នាក់ទីប្រាំ សិស្ស រៀនអំពីភាពពេញវ័យ ភាពលូតលាស់រាងកាយតាមភេទនីមួយៗ​និងការសម្រេចកាមដោយខ្លួនឯង។ នៅថ្នាក់ទី ៨ នៅអាយុ ១៤ ឆ្នាំ សាលារៀនជាច្រើនផ្តោតលើប្រធានបទដូចជាមុខងាររាងកាយនិងជំងឺកាមរោគ។ រីឯនៅក្នុងថ្នាក់ទី ៩ វិញ ភាគច្រើនគឺមានការផ្តោតសំខាន់ទៅលើទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួន។​ ចំណុចដែលគួរឲ្យកត់​សម្គាល់នោះគឺថាសិស្សខ្លួនឯងអាចស្នើប្រធានបទដែលទាក់ទងនឹងព្រឹត្តិការណ៍បច្ចុប្បន្ន ឬ មានសារៈសំខាន់​ដើម្បីពិភាក្សានៅក្នុងថ្នាក់រៀនបាន។[1]

សារៈសំខាន់នៃការអប់រំផ្នែក​ផ្លូវភេទ

មុនពេលយើងស្វែងយល់ថាការអប់រំផ្លូវភេទមានសារៈសំខាន់ដូចម្តេចខ្លះ ដំបូងយើងត្រូវយល់ច្បាស់អំពី​និយមន័យ​នៃការអប់រំផ្លូវភេទជាមុនសិន។ ក្នុងអត្ថបទនេះយើងរួមបញ្ចូលតែការអប់រំផ្លូវភេទដែលទូលំទូលាយប៉ុណ្ណោះ ដូចនេះការអប់រំផ្លូវភេទបែប “abstinence-only” ឬការអប់រំផ្លូវភេទដែលមិនមានភាពគ្រប់គ្រាន់នោះមិនត្រូវបានរាប់បញ្ចូលនោះទេ។

យោងតាម UNFPA ការអប់រំអំពីផ្លូវភេទដែលទូលំទូលាយគឺជា « ការអប់រំផ្លូវភេទដែលមានមូលដ្ឋាន​ផ្តោត​លើ​សិទ្ធិ និង យេនឌ័រ មិនថានៅក្នុងសាលារៀនឬនៅក្រៅសាលាទេ។ ការអប់រំផ្លូវភេទនេះត្រូវបានបង្រៀនក្នុង​រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំដោយផ្តល់នូវព័ត៌មានសមស្របតាមអាយុ ហើយស្របទៅតាមសមត្ថភាពដែលកំពុង​លូតលាស់របស់យុវជន»។​នេះរួមបញ្ចូលទាំងការសិក្សាអំពីកាយវិភាគសាស្ត្ររបស់មនុស្ស ព័ត៌មានសំខាន់ៗអំពីសុខភាពបន្តពូជ ការពន្យារ​កំណើត ការសម្រាល និងជំងឺកាមរោគផងដែរ។ ការអប់រំអំពីបញ្ហាផ្លូវភេទទូលំទូលាយ ក៏មាន​លើសពីព័ត៌មានសុខភាពជាមូលដ្ឋាននេះផងដែរ ដោយមានរួមទាំងប្រធានបទទាក់ទងនឹងការដោះស្រាយបញ្ហាសង្គមពិតប្រាកដដែលទាក់ទងនឹងសុខភាពនិងសុភមង្គលក្នុងទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួន ស្វ័យភាពផ្លូវភេទ ដូចជាការយល់ព្រមដោយស្ម័គ្រចិត្ត អំពើហឹង្សាផ្លូវភេទ និង យេនឌ័រជាដើម។[2]

ការស្រាវជ្រាវផ្នែកសុខភាពសាធារណៈរាប់មិនអស់បានបង្ហាញថាយុវជនដែលទទួលបានការអប់រំផ្លូវភេទទូលំ​ទូលាយភាគច្រើនពន្យារពេលការចាប់ផ្តើមរួមភេទ ហើយប្រើការការពារនៅពេលដែលពួកគេធ្វើឲ្យសកម្មផ្លូវភេទ ជាជាងអ្នកដែលមិនបាន ទទួលការអប់រំអំពីការរួមភេទឬ ទទួលបានការអប់រំ «abstinence-only» (បង្រៀនមិន​ឲ្យរួមភេទតែប៉ុណ្ណោះ)។​​ ការដកហូតព័ត៌មានអំពីសុខភាពផ្លូវភេទ និង ការបន្តពូជ នឹងមិនធ្វើឲ្យ​កុមារមាន​សុវត្ថិភាព​​ឡើយ។ វានឹងធ្វើអោយពួកគេល្ងង់ខ្លៅពីរាងកាយខ្លួន និង ការការពារខ្លួន។[3]

សេចក្តីសង្ឈឹមសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា

កម្មវិធីសិក្សាដែលបង្កើតឡើងដោយក្រសួងអប់រំ នឹងរួមបញ្ចូលការអប់រំសុខភាពបន្តពូជ​និងការអប់រំសិទ្ធិ​ដែលនឹងត្រូវបានបង្រៀនតាំងពីថ្នាក់ទី ៥។

នៅចុងឆ្នាំ ២០១៩ ក្រសួងអប់រំបានប្រកាសថានឹងបញ្ចូលការអប់រំអំពីភេទខុសគ្នា​នៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សា​ថ្នាក់ជាតិ។ ក្រសួងមានគម្រោងក្នុងការអនុវត្តផែនការនេះនៅឆ្នាំ ២០២០ តទៅដើម្បីប្រឆាំងនឹងការរើសអើង។

លោក យុង គន្ធារិទ្ធ អនុប្រធាននាយកដ្ឋានសិក្សាសុខាភិបាលនៃក្រសួងអប់រំបានប្រកាសថាសិស្សចាប់ពីអាយុ ១៣ ឆ្នាំ (ឬថ្នាក់ទី ៧) នឹងត្រូវសិក្សាអំពីភាពចម្រុះភេទដូចជាបញ្ហាភេទ LGBTIQ+ ជាដើម។[4]

នេះគឺជាការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងទិសដៅដ៏ល្អសម្រាប់យុវជនកម្ពុជាហើយវាបង្ហាញថាទីបំផុតពិភពលោកកំពុងតែ ទទួលស្គាល់ថាការចាប់ផ្តើមការអប់រំខាងផ្លូវភេទតាំងពីអាយុក្មេងទៅគឺមានសារៈប្រយោជន៍ជាច្រើននៅក្នុងរយៈពេលវែង។

យោងតាមនិន្នាការនោះគ្លីនិកម៉ារីស្តូបអន្តរជាតិ ផ្តល់ជូនសេវាកម្មងាយស្រួលដល់យុវវ័យក្នុងការចូលមកពិភាក្សា ដែលមិនមានវាយតម្លៃ មានការរក្សាការសម្ងាត់ និងប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈខ្ពស់។

អ្នកអាចមើលវីដេអូទាក់ទងនឹងសេវាកម្មពិគ្រោះពិភាក្សាជាមួយយុវវ័យតាមរយៈ៖ https://www.youtube.com/watch?v=utNZGM0QfIE&t=164s

ប្រសិនបើអ្នកមានសំនួរទាក់ទងនឹងព័ត៌មានទាក់ទងនឹងសុខភាពផ្លូវភេទ​ និងបន្តពូជ ឬ វិធីសាស្រ្តពន្យារកំណើតផ្សេងៗ អ្នកអាចទាក់ទង Marie Stopes តាមរយៈ៖​​

✓ ផ្ញើសារតាមរយៈហ្វេសប៊ុក
✓ រៀងរាល់ថ្ងៃចាប់ពីម៉ោង 7:00 ព្រឹក រហូតដល់ម៉ោង 5:00 ល្ងាច
✓ 012 999 002 ឬ 098 999 102
✓ ផ្ញើសារតាមរយៈបណ្ដាញសង្គម LINE, Viber, WhatsApp, WeChat 093 24 08 23
✓ www.mariestopes.org.kh/contactus

In Cambodia, to mention children and the word “sexuality education” in one sentence would invite some vehemence and criticisms. This is due to a long-standing tradition of thinking that educating children about sexual education and reproductive health would urge them to start engaging in sexual intercourse recklessly and from a young age. Needless to say, this is completely untrue.

So, the age-old question is: at what age should sexuality education start?

The Swedish model

Sweden is the first country in the world to make sex and gender education mandatory nationwide. Although the Swedish model is not perfect in anyway, its curriculum is comprehensive enough to be a model for many countries around the world.

In Sweden, sex education is an interesting thing because in many schools, the teachers are not the only one dictating the lessons. Many schools form a team that considers inputs from school nurses, school counselors, and in some cases, even students.

Compulsory sex education starts young, normally from 11 years old (or in fifth grade). In fifth grade, students learn about puberty, body development and masturbation are covered. In the eighth year, at the age of 14, many schools focus on topics like bodily functions and STIs. In the ninth-year focus is often on relationships. It’s important to note that students themselves can suggest topics that are relevant to the events at the time. [1]

The importance of sexuality education

Before we dive into HOW important is sexuality education, first you need to understand what exactly is sexuality education. We are referring to comprehensive sexuality education, which means inadequate programs such as the abstinence-only program is not included. [2]

According to UNFPA, comprehensive sexuality education is “a rights-based and gender-focused approach to sexuality education, whether in school or out of school. It is taught over several years, providing age-appropriate information consistent with the evolving capacities of young people.” This includes, the study of the human anatomy, important information on reproductive health, contraception, child birth and STDs. Comprehensive sexuality education also goes beyond this basic health information and addresses real social issues that concerns the health and happiness and sexual autonomy such as consent, sexual violence, gender and sexuality, and so forth.

Countless of public health research has shown that young people who receives comprehensive sex education are more likely to delay sexual initiation, and to use protection when they do eventually become sexually active, than those who receive no sex education or learn only about abstinence. Withholding information about sex and sexuality will not keep children safe; it will only keep them ignorant.[3]

Hope for Cambodia

The school curriculum created by the ministry of education that is in the works will include sexual reproductive health and rights education that will be taught as early as the fifth grade.

In late 2019, the Ministry of Education has announced that it will include sexual diversity in the national school curriculum. The plan was to implement it in 2020 onwards to combat bullying and discrimination.

Yung Kunthearith, deputy director of the education ministry’s department of health studies announced that students from age 13 (or seventh grade) will be required to learn about sexual diversity namely LGBTQI+ issues. [4]

Similar to the Swedish model, the Cambodian sexuality educational model that is in the draft teaches a variety of topics ranging from puberty to consent, hygiene, and STDs. The model in the works teaches sexuality education of different degrees to students from grade 5 to grade 12.

This is a move in the good direction for Cambodian youth, and it shows that the world is finally admitting that starting sexuality education young is beneficial in the long run.

Following that trend, Marie Stopes International Clinics provide convenient youth-friendly services that are non-judgmental, confidential, and professional.

You can watch the video about our youth-friendly services here: https://www.youtube.com/watch?v=utNZGM0QfIE&t=164s

If you have any questions about sexual education or other contraceptive methods consult with @MarieStopesKH now:
✓ Send a Facebook message
✓ Every day from 7 am to 5 pm
✓ 012 999 002 or 098 999 102
✓ Send a message via LINE, Viber, WhatsApp, WeChat 093 24 08 23
✓ www.mariestopes.org.kh/contactus

References:

  1. https://www.rfsu.se/om-rfsu/om-oss/in-english/national-work/sexuality-education/about-swedish-sexuality-education/
  2. https://www.unfpa.org/comprehensive-sexuality-education
  3. https://advocatesforyouth.org/resources/fact-sheets/sexuality-education-2/
  4. https://www.voacambodia.com/a/Cambodia-to-teach-LGBT-issues-in-schools-to-tackle-discrimination/5201598.html

ការមករដូវរបស់មនុស្សប្រុស – Menstruation Experience for Trans Men and Non-Binary

នៅពេលដែលយើងនិយាយពីអ្នកដែលអាចមករដូវបាន យើងតែងតែគិតដល់អ្នកដែលមានអត្តសញ្ញាណភេទជាមនុស្សស្រី ហើយមានរូបរាងជាមនុស្សស្រី។ ទោះបីជានេះជាការគិតដោយមិនដឹងខ្លួនក៏ដោយ តែវាបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីកង្វះខាតចំណេះដឹងទៅលើបញ្ហាការមករដូវរបស់អ្នកដែលមិនប្រកាន់អត្តសញ្ញាណថាជាស្រ្តី ឬ អ្នកដែលមិនកំណត់ខ្លួនឯងថាជាស្រីឬប្រុស។ កង្វះខាតនៃការយល់ដឹងជុំវិញបញ្ហានេះ និង​ការរើសអើងនៃអ្នកប្តូរយេនឌ័រ និងអ្នកដែលមិនកំណត់ខ្លួនឯងថាជាស្រីឬប្រុសដែលគាត់មករដូវដែរនោះ បង្កជាផលវិបាកអវិជ្ជមានទៅលើការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគាត់ ដែលប៉ះពាល់ទៅលើអនាម័យនៃការមករដូវ សុខភាពផ្លូវចិត្ត និង ផាសុកភាពនៃរាងកាយរបស់គាត់។

ការបើកការជជែកពិភាក្សាដែលយើងកំពុងតែសំដៅទៅលើ គឺការខ្វះខាតនៃផលិតផលអនាម័យសុខភាពប្រដាប់បន្តពូជដែលមិនរើសភេទនៅលើទីផ្សារ (gender-neutral products ) និងការមាក់ងាយពីសង្គមជុំវិញបញ្ហាមករដូវផ្ទាល់ ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសដែលមិនសូវមានការអប់រំពាក់ព័ន្ធទៅនឹងសហគមន៍អ្នកស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា LGBTIQ+ ដូចប្រទេសកម្ពុជា។

សម្រាប់អត្ថបទប្លុកលើកនេះ យើងបានធ្វើការសម្ភាសន៍ ជាមួយនឹងលោក Bee Mike ដែលជាអ្នកលេងឧបរករណ៍តន្រ្តី ហ្គីតាបាស ប្រចាំក្រុមប្រគុំតន្រ្តីមួយនៅ​ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ លោកបានឆ្លើយទៅនឹងសំនួរ ដោយប្រើប្រាស់បទពិសោធន៍របស់ខ្លួនលោកផ្ទាល់ក្នុងនាមជាអ្នកប្តូរយេនឌ័រនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ផលលំបាកនៃការមករដូវក្នុងនាមជាអ្នកប្តូរយេនឌ័រ

«និយាយទៅបើសិនជានិយាយថាឲ្យដឹងតាំងពីពេលណា គឺតាំងពីតូចមកចូលចិត្តស្លៀកខោអាវប្រុស» បើតាមសម្តីរបស់ Mike។

នៅពេលដែលសួរពាក់ព័ន្ធពីឧបសគ្គឬការលំបាករបស់គាត់ដែលបានធំធាត់ឡើងមកក្នុងនាមជាអ្នកប្តូរយេនឌ័រពីស្រីមកប្រុស ដែលមករដូវនោះ Mike បានឆ្លើយថា លោកតែងតែមានភាពខ្មាស់អៀនខ្លាំងណាស់នៅពេលដែលនិយាយអំពីការមករដូវម្តងៗ។

«និយាយទៅតាំងពីក្មេងមកគឺឲ្យតែមានអាហ្នឹង[រដូវ] គឺតែងតែមានអារម្មណ៍ប្លែកៗហើយអៀន ហើយអត់សូវបញ្ចេញអាការៈហ្នឹងឲ្យគេឃើញទេ សូម្បីតែទៅទិញសំឡីខ្លួនឯងក៏អត់ហ៊ានដែរ»។

Mike ក៏បានបញ្ជាក់ផងដែរថា លោកមិនសូវមានបញ្ហាអ្វីជាមួយនឹងចំណេះដឹងថែទាំខ្លួននៅពេលមករដូវនោះទេ ពីព្រោះលោកទម្លាប់ជាមួយនឹងការមករដូវតាំងពីមុនពេលដែលគាត់ដឹង ១០០ ភាគរយថាខ្លួនជាមនុស្សប្រុស។ យ៉ាងណាមិញ លោកបាននិយាយផងដែរថា នេះគឺគ្រាន់តែជាបទពិសោធន៍របស់លោកផ្ទាល់ទេ ចំពោះអ្នក​ដែលជាអ្នកប្តូរយេនឌ័រផ្សេងលោកមិនអាចតាំងខ្លួនជាតំណាងឲ្យបទពិសោធន៍ពួកគេទាំងអស់គ្នាបាននោះទេ។ ប៉ុន្តែគាត់ចាំថាគាត់មានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចដែរនៅពេលដែលមករដូវជាលើកដំបូង ព្រោះមិនដឹងថាវាគ្រាន់តែជាដំណើរការធម្មជាតិនោះទេ។

លោកបាននិយាយដោយហួសចិត្តអំពីការសួរសំនួរពីមនុស្សជុំវិញខ្លួនអំពីរូបរាង និងភេទរបស់លោកតាំងពីនៅក្មេងមកម្ល៉េះ។

«ពេលដំបូងៗ នៅពេលដែលលឺសំនួរចឹងៗមានអារម្មណ៍ថាអន់ចិត្តនឹងខ្លួនឯង រហូតចង់ចូលដល់ជម្ងឺបាក់ទឹកចិត្ត ដោយសារតែ ទី​១ គាត់រើសអើងខ្លាំងពេក។ និយាយទៅសំនួរបែបហ្នឹងគឺគ្រប់ទីកន្លែង តែម្តង គឺថាគាត់អត់យល់ទេ សូម្បីតែអ៊ុំយើងក៏គាត់សួរយើងចឹងដែរថា ម៉េចបានយើងចូលចិត្តតែងខ្លួនជាប្រុសចឹង។ និយាយទៅសំនួរពេញក្បាលតែម្តង»។

Credit: gstudioimagen

ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថាអ្នកដែលប្តូរយេនឌ័រ ប្រឈមមុខនឹងការមានភាពអាម៉ាស់នឹងខ្លួនឯង និងអសមភាពនៅក្នុងសង្គម ក៏ដូចជាភាពខ្វះខាតជាច្រើននៅពេលដែលពួកគេត្រូវគ្រប់គ្រងលើការមករដូវរបស់ខ្លួន។ មូលហេតុមួយគឺអ្នកប្តូរយេនឌ័រពីស្រីទៅប្រុស ដែលមានអត្តសញ្ញាណជាភេទប្រុស បានប្រកាន់ភ្ជាប់ជាមួយនឹងផ្នត់គំនិតមួយចំនួនដែលបុរសជាច្រើននៅក្នុងសង្គមប្រកាន់ខ្ជាប់ ហើយអាចមើលឃើញការមករដូវជាអ្វីមួយដែលធ្វើឲ្យពួកគេទន់ខ្សោយ ឬអន់ជាងបុរសដទៃ។ ហេតុនេះហើយ បានជាអ្នកប្តូរយេនឌ័រខ្លះមានភាពអាម៉ាសទៅនឹងការមករដូវ។ ការមិនទទួលស្គាល់ការមករដូវនេះមិនមែនជាកំហុសរបស់ពួកគាត់នោះឡើយ ប៉ុន្តែវាជាចំនុចចង្អុលបង្ហាញពីគំនិតដែលចាត់ទុកការមករដូវគឺជារបស់កខ្វក់ ហើយបន្ទាបតម្លៃរបស់មនុស្សម្នាក់។ នេះគឺជាជំនឿមួយដែលត្រូវបានគេជឿតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ ហើយវាត្រូវបានបន្តមានឥទ្ធិពលនៅក្នុងសង្គមដែលប្រកាន់ផ្នត់គំនិតបិតាធិបតេយ្យ។

បើនិយាយអំពីបទពិសោធន៍របស់លោកជាមួយនឹងបុគ្គលិកសុខាភិបាលវិញ Mike បាននិយាយថា លោកមិនដែលបានទៅគ្លីនិកណាមួយដើម្បីពិនិត្យមើលសុខភាពបន្តពូជរបស់លោកនោះទេ ប៉ុន្តែលោកធ្លាប់បានយកម្តាយរបស់លោកទៅ ហើយបានមានអារម្មណ៍ថាលោកមិនអាចទទួលយកការពិនិត្យរាងកាយបែបនោះបាននោះទេ។ ប៉ុន្តែលោកធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ខ្លះៗនៅពេលដែលទៅគ្លីនិកពិនិត្យជម្ងឺទូទៅ ហើយមានអារម្មណ៍មិនល្អនៅពេលដែលគេនិយាយពីរូបរាងរបស់លោក និង​ ភេទរបស់លោកផងដែរ។

«ខ្ញុំទៅតែពេទ្យពិនិត្យសុខភាពធម្មតាដូចជាក្អក ផ្តាសាយអីចឹង ហើយភាគច្រើន ពួកគាត់នៅតែសួរតែ ស្មានតែប្រុសតាមពិតស្រីសោះ ពាក្យនេះអាចសាមញ្ញចំពោះគាត់ ប៉ុន្តែវាប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍យើង»។

«ខ្ញុំទៅតែពេទ្យពិនិត្យសុខភាពធម្មតាដូចជាក្អក ផ្តាសាយអីចឹង ហើយភាគច្រើន ពួកគាត់នៅតែសួរតែ ស្មានតែប្រុសតាមពិតស្រីសោះ ពាក្យនេះអាចសាមញ្ញចំពោះគាត់ ប៉ុន្តែវាប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍យើង»។

អ្នកផ្តល់សេវាសុខភាព និង​ សង្គមទាំងមូលដើរតួរយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការលុបបំបាត់ការរើសអើងទៅលើអ្នកដែលប្តូរយេនឌ័រហើយមករដូវ។ អ្វីដែលគួរឲ្យសោកស្តាយគឺ នេះឯងជាចំនុចបញ្ហា ព្រោះអ្នកផ្តល់សេវាសុខភាពត្រូវបានគេរកឃើញថាមានភាពខ្វះខាត និង មានភាពលំអៀងនៅពេលដែលផ្តល់ការព្រឹក្សាដល់អ្នកដែលប្តូរយេនឌ័រ។ ការស្រង់មតិមួយនៅសហរដ្ឋអាមេរិកនៅឆ្នាំ ២០១៥ ក្នុងចំណោមវេជ្ជបណ្ឌិតផ្នែកសម្ភព និង រោគស្រ្តី បានបង្ហាញថា ៨០​ ភាគរយ ក្នុងចំណោមពួកគេមិនបានទទួលការហ្វឹកហាត់ទាក់ទងទៅនឹងការផ្តល់សេវាសុខភាពដល់អ្នកប្តូរយេនឌ័រនោះទេ ហើយមានតែ ២៩ ភាគរយតែប៉ុណ្ណោះដែលមានអារម្មណ៍មិនល្អនៅពេលផ្តល់សេវាកម្មថែទាំសុខភាពដល់អ្នកប្តូរយេនឌ័រ។

ដោយសារតែភាពភ័យខ្លាចទៅលើអ្នកផ្តល់សេវាសុខភាពដែលរើសអើងទៅលើអ្នកប្តូរយេនឌ័រ ហើយនិង​ការស្អប់ខ្ពើមការមករដូវផងនោះ អ្នកប្តូរយេនឌ័រមិនងាយនឹងស្វែងរកសេវាថែទាំសុខភាពនោះទេ​នៅពេលដែលពួកគេជួបបញ្ហាពាក់ព័ន្ធទៅនឹងការមករដូវ ដូចជាការអត់រដូវ និង​ការដុះស្រទាប់រដូវនៅកន្លែងមិនប្រក្រតីជាដើម ដែលអាចមានមូលហេតុប៉ះពាល់សុខភាពធ្ងន់ធ្ងរ។

ការធ្វើឲ្យការមករដូវនៃអ្នកប្តូរយេនឌ័រទៅជារឿងធម្មតា

ដូចនេះ តើក្នុងនាមយើងជាបុគ្គលម្នាក់ក្នុងសង្គមអាចជួយអ្វីបានខ្លះ?

តាមពិតការចាប់ផ្តើមដំបូងគឺមិនស្មុគស្មាញនោះទេ​ ហើយវិធីនោះគឺការលើកទឹកចិត្តឲ្យអ្នកប្តូរយេនឌ័រ និង អ្នកដែលមិនកំណត់ខ្លួនឯងថាជាស្រីឬប្រុសចូលរួមការពិភាក្សាស្តីពីការមករដូវ។ ដើម្បីសង្កត់ថាមិនមែនមានតែស្ត្រីភេទតែប៉ុណ្ណោះដែលអាចមករដូវបាន ហើយក្នុងគោលដៅរកដំណោះស្រាយដែលផ្តល់ផាសុកភាពចំពោះមនុស្សទាំងអស់ដែលមករដូវ។

នេះអាចរួមបញ្ចូលទាំងវគ្គបណ្តុះបណ្តាលអ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពដែលមិនមានការរើសអើងអ្នកប្តូរយេនឌ័រ និងការដាក់ផលិតផលអនាម័យនៅក្នុងបន្ទប់ទឹកទាំងប្រុស និងស្រី។ ហើយអ្វីដែលសំខាន់ជាងគេនោះ គឺការលុបបំបាត់គំនិតដែលខុសឆ្គងពាក់ព័ន្ធទៅនឹងការមករដូវ។ នេះមិនមែនជាការងាយទេ ហើយវាត្រូវការការដាក់កម្មវិធីសិក្សានៅតាមសាលាអំពីសុខភាពបន្តពូជ និង សហគមន៍ LGBTQ+។

លោកបានបន្តថា៖ «បើទោះបីជាពួកខ្ញុំស្រលាញ់ស្រីមែនប៉ុន្តែរូបរាងខាងក្រៅ ប្រព័ន្ធគ្រឿងក្នុងយើងក៏នៅតែជាមនុស្សស្រីចឹង។​ ចឹងធម្មតាធម្មជាតិបង្កើតមកឲ្យមនុស្សស្រីមានមករដូវ គឺយើងនៅតែមកដែរ ដូចម៉ាស៊ីនចឹង គេរៀបចំមកយ៉ាងម៉េចគឺយើងចេញមកចឹង។ ប៉ុន្តែពួកយើងខុសពីម៉ាស៊ីនដោយសារយើងនៅមានអារម្មណ៍ទៀត។ យើងមានអារម្មណ៍ យើងមានបេះដូង យើងមានគំនិត អ៊ីចឹងការគិតរបស់ពួកខ្ញុំខុសគ្នាពីមនុស្សស្រីធម្មតាគឺខាងក្នុងចិត្ត ការគិត អារម្មណ៍»។

ផលិតផលអនាម័យសម្រាប់ការមករដូវដែលមិនប្រកាន់ភេទកំពុងតែត្រូវបានគេលក់នៅប្រទេសមួយចំនួននៅជុំវិញពិភពលោក។ ផលិតផលដូចជា Thinx និង Always កំពុងតែរួមបញ្ចូលតម្រូវការរបស់អ្នកប្តូរយេនឌ័រ​ និង អ្នកដែលមិនកំណត់ខ្លួនឯងថាជាស្រីឬប្រុសដោយបង្កើតផលិតផលដែលអ្នកណាក៏អាចប្រើប្រាស់បានយ៉ាងងាយស្រួល។ យ៉ាងណាមិញ គ្រាន់តែកែប្រែផលិតផលនឹងមិនអាចជួយបានច្រើននោះទេប្រសិនបើយើងមិនព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាពក្នុងការអប់រំប្រជាជនទូទៅអំពីអនាម័យការមករដូវ និង ការគិតខុសពាក់ព័ន្ធទៅនឹងអ្នកដែលអាចមករដូវ តើការមករដូវមានន័យថាដូចម្តេច ហើយហេតុអីបានជាអនាម័យសុខភាពរដូវគឺជាសិទ្ធិមនុស្ស។

«យើងមានអារម្មណ៍ យើងមានបេះដូង យើងមានគំនិត អ៊ីចឹងការគិតរបស់ពួកខ្ញុំខុសគ្នាពីមនុស្សស្រីធម្មតាគឺខាងក្នុងចិត្ត ការគិត អារម្មណ៍»។

សម្រាប់ Mike វិញ ក្តីសង្ឃឹមរបស់លោកគឺសាមញ្ញនោះទេ។

«បើតាមមតិរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់គឺអត់មានអីច្រើនក្រៅពីឲ្យពួកគាត់បើកចិត្តព្រមទទួលយកនោះទេ»។

គ្លីនិកម៉ារីស្តូបលើកទឹកចិត្តឲ្យមនុស្សគ្រប់អត្តសញ្ញាណភេទទាំងអស់មកទទួលសេវាថែទាំសុខភាពផ្លូវភេទដោយមិនមានភាពអាម៉ាស់ និង ប្រកបដោយទំនុកចិត្ត។

សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមវិធីសាស្រ្តពន្យារកំណើតផ្សេងៗ​​​ ប្រឹក្សាជាមួយ @MarieStopesKH តាមរយៈ៖
✓ ផ្ញើសារតាមរយៈហ្វេសប៊ុគ
✓ រៀងរាល់ថ្ងៃចាប់ពីម៉ោង 7:00 ព្រឹក រហូតដល់ម៉ោង 5:00 ល្ងាច
✓ 012 999 002 ឬ 098 999 102
✓ ផ្ញើសារតាមរយៈបណ្ដាញសង្គម LINE, Viber, WhatsApp, WeChat 093 24 08 23
✓ www.mariestopes.org.kh/contactus


Whenever we talk about people who menstruate, we only know of women who looks traditionally female. Though this instinct isn’t malicious or ill-intent, it is a sign that there is lack of exposure surrounding the issue of non-binary female or queer menstruation. This lack of exposure/care and the casual discrimination of transgender and non-binary individuals who menstruate negatively impact their livelihood in ways that interfere with their menstrual hygiene, mental health, and comfort in their own bodies.

The exposure that we talked of can refer to lack of gender-neutral products in the market and social stigma surrounding the act of menstruation itself, especially in country that lacks LGBTQ+ exposure and education like Cambodia.

Due to the lack of local resources regarding the topic at hand, we have enlisted the help of people in the LGBTQ community.

For this blog, we interviewed Bee Mike, a bassist for a band based in Cambodia. He will be providing us with insights into what it means for a transgender man to menstruate in Cambodia.

Difficulties menstruating while being trans and non-binary

“It’s hard to pinpoint exactly when I knew that I was transgender, but I had always like dressing in boyish clothes since I was young,” said Mike.

When asked about the difficulties that he faced growing up transgender while also menstruating, he said that he was always extremely shy whenever he has to talk about menstruating.

“I always had my mom go and buy me menstrual pads, and I never said anything to anyone either whenever I had my period. I don’t really go and discuss or tell people about my monthly cycle.”

Mike insisted that he doesn’t have any problems with knowing how menstrual hygiene works, since he was used to maintaining menstrual hygiene even before he came out as transgender. However, Bee said that this is only his experience and cannot speak for his whole community; although, he did freak out a little when he had his first period, not knowing that it was just a natural occurrence.

He expressed with exasperation of the constant questioning of people around him regarding his appearance and gender ever since he was a young child, “I got so used to the question asking me whether I’m a boy or a girl. Even a motorcycle driver, who was a complete stranger, asked me that!”

“At first, these types of questions brought me to the brink of depression,” he said. “One, I felt that these questions were extremely discriminatory and I got them everywhere I went. They do not understand, even family members like my aunt kept asking me these questions.”

Research shows that trans people face self-shame and social inequity and inadequacy when dealing with menstruation. For one thing, transmen who have assigned female sex, who possess masculine identities or have aligned themselves with traditionally masculine tendencies, might view menstruation as making them effeminate, or less of a “man”. Therefore, this rejection of their menstruation may induce more discomfort with the act of menstruating itself. [1] This rejection is not the fault of transgender persons, but serves as evidence of the overt stigmatization of menstruation as being dirty and therefore, reduces your worth- a myth that has been around since the beginning of time and is continually perpetuated by patriarchal societies.

Being plagued with existing social barriers and discrimination, trans people have an even harder time navigating reproductive and sexual health issues. A 2011 survey found several root causes that may deter trans people from getting medical checkups: 48% said that it was due to financial-related issues, 19% due to being denied healthcare services, and 28% due to feeling worried about revealing their sexual identity (most likely this is because of the perceived negative attitude towards transgender). Trans people are three times more likely to be unemployed and twice more likely to live in poverty than the general population. [2]

Regarding his experience with health professionals, Mike said that he has never visited a clinic to check up on his sexual reproductive health, but he had taken his mother to one and felt like he could never subject himself to those type of examinations. However, he had experienced discomfort at regular health clinics before due to remarks made by health professionals about his appearance and gender that got him taken aback.

“Most of them (Clinic health workers) would say ‘Oh you’re a girl? I thought you were a boy’. They thought it was regular small talk, but it made me very upset.”

Healthcare providers and society as a whole play a crucial role in eliminating this stigma against trans menstruating. Unfortunately, this is a problem point as healthcare providers are found to be lacking or biased when dealing with transgender patient. A survey in 2015 conducted amongst 141 OB-GYNS in the USA showed at 80% of them had not had any training in caring for a transgender person, and only 29% felt comfortable treating transgender persons. [1]

Due to fear of transphobic healthcare providers, and aversion to menstruation itself, transgender persons may fail to seek healthcare when they are dealing with menstrual disorders such as amenorrhea and endometriosis, which could be a sign of a more serious and sinister underlying cause.[1]

Normalization of trans menstruating

So, what can we do to help?

It’d be wise to start somewhere simple, and that is by including transgender and non-binary persons in discussions surrounding menstrual hygiene. To stress that cisgender women are not the only ones who experience menstruation, and to push for solution that can provide comfort for all people who menstruate.  This can mean advocating for trans-sensitive training for all healthcare providers, and installing menstrual products in both the male and female bathrooms. Most important of all is to erase the stigma surrounding menstruation. This is not easy, but it requires intense sexual reproductive health classes being implemented in schools, and that also includes LGBTQ+ education.

Gender-neutral menstrual products are being sold in some countries around the world. Products like Thinx and Always are starting to include transgender and non-binary by creating menstrual products that can be used by everyone. However, just changing how the product look won’t do much if we’re also not doing our best to educate the population about menstrual hygiene and the wrong perception about who can menstruate, what it means to menstruate, and why menstrual hygiene is a basic human right.

As for Mike, his hope is simple.

“Personally, I don’t want a lot. I just want them to open their minds.”

“Even if we have the same mechanisms and the same organs as if we were machines that were set with certain characteristics, I want them to know that we are not machines. We have feelings, a heart, and thoughts that differentiate us from each other.”

To end on a positive note, Marie Stopes hopes and encourages all people of all gender and identities to seek sexual reproductive healthcare without shame and with confidence.

If you have any questions about menstruation, sexual health or contraception, consult with @MarieStopesKH now:
✓ Send a Facebook message
✓ Every day from 7 am to 5 pm
✓ 012 999 002 or 098 999 102
✓ Send a message via LINE, Viber, WhatsApp, WeChat 093 24 08 23
✓ www.mariestopes.org.kh/contactus

Sources:

  1. Chrisler, J. C., Gorman, J. A., Manion, J., Murgo, M., Barney, A., Adams-Clark, A., … Mcgrath, M. (2016). Queer periods: attitudes toward and experiences with menstruation in the masculine of centre and transgender community. Culture, Health & Sexuality18(11), 1238–1250. doi: 10.1080/13691058.2016.1182645
  2. ACLU News & Commentary. (2019, December 17). Retrieved March 27, 2020, from https://www.aclu.org/news/lgbt-rights/menstruation-related-discrimination-is-sex-discrimination-we-dont-need-to-erase-trans-or-non-binary-people-to-make-that-point/

Strengthening quality services

Marie Stopes International Cambodia worked with public sector providers to bring high quality services on sexual and reproductive health.

Under the Partnering to Save Lives (PSL) project, Marie Stopes aimed to strengthen quality services – including contraception and safe abortion,  through clinical improvement and support to public providers by providing:

  • training and capacity development
  • follow-up visits to the health facility
  • on-the-job coaching
  • technical support provided by Marie Stopes contact centre

Watch this video to know more.

quality services
Marie Stopes team member provides on-the-job coaching to a public health provider in Kratie, Cambodia.

Partnering to Save Lives (PSL) was an innovative partnership between the Australian Government, the Cambodian Ministry of Health, Marie Stopes International Cambodia, CARE and Save the Children, designed to contribute to the reduction of maternal and neonatal mortality over a five-year period (2013-2018).

Partnering to Save Lives

Marie Stopes International Cambodia worked on the Australian Government funded Partnering to Save Lives (PSL)  project in partnership with the Ministry of Health, CARE and Save the Children

The PSL project worked with frontline health service providers and a range of other partners in the provinces. The work of PSL aimed to increase demand and reduce barriers to access to health care, and quality of health care services with particular attention to most vulnerable groups including impoverished women, ethnic communities, garment factory workers and women with disabilities. Since its start in August 2013, PSL has supported all seven components of the MoH’s 2016-2020 Fast Track Initiative Road Map to Reduce Maternal and Newborn Mortality (FTIRM): emergency obstetric and newborn care, skilled birth attendance, newborn care, family planning, safe abortion (through training and quality improvement), behaviour change communication, and removing financial barriers.

Woman holding her baby in Kratie, Cambodia

Objective

To save the lives of women and newborn children in Cambodia by improving quality, access and utilisation of reproductive, maternal and neonatal health (RMNH) services through a partnership approach in line with the objectives of the Ministry of Health’s revised Fast Track Initiative Roadmap for Reducing Maternal and Newborn Mortality 2016 to 2020.

Key activities

Under PSL, Marie Stopes focused on provision of services in the under-served northeast (NE) provinces of Kratie, Mondul Kiri, Ratanak Kiri and Stung Treng and supported capacity development for family planning services and safe abortion in an additional 19 provinces across the country. Marie Stopes also worked to improve access to RMNH information and services for vulnerable young women working in 13 garment factories in Phnom Penh and Kandal activities included:

  • Comprehensive abortion care (CAC) training, and quality improvement processes in 13 provinces
  • Long term-family planning (implant and IUD) and permanent methods (Vasectomy and tubal ligation) services through training and quality improvement processes in 20 provinces
  • Providing capacity building to midwives via the Midwifery Coordination Alliance Teams (MCATs). Watch video.
  • Quality improvement in garment factory infirmaries in Phnom Penh and Kandal through training and coaching for service providers, quality assessments and action plans for improvement.
  • Engagement with service providers and factory managers to procure equipment and supplies and improve clinical spaces. Watch video.
  • Strengthened referral systems via the referral directory containing details of RMNH service providers, locations and price lists
  • Improved linkages with local authorities and stakeholders
  • Supported reducing financial barriers to access health services by implementing financial schemes that meet the varying health service needs of the target population
  • Developed training curriculum and materials and Information Education and Communication
  • Developed a program-wide learning agenda, supporting evidence based research

Learning Packages

Learning Package 1

Learning Package 2

Learning Package 3

Learning Package 4